معرفی ساز تار؛ تاریخچه، ساختار، سیمها، صدا و نحوه نواختن
معرفی کامل ساز تار ایرانی؛ با تاریخچه، ساختار، تعداد سیمها، نحوه نواختن، ویژگیهای صوتی، استادان بزرگ و تفاوت تار با سهتار آشنا شوید.

معرفی ساز تار؛ تاریخچه، ساختار، ویژگیها و نحوه نواختن
تهیه و تنظیم: قلمستان | galamstan.ir
تار یکی از شناختهشدهترین و مهمترین سازهای زهی مضرابی موسیقی ایرانی است که جایگاه ویژهای در موسیقی سنتی و دستگاهی ایران دارد. صدای گرم، ظریف و در عین حال پرقدرت تار باعث شده این ساز در اجرای بسیاری از قطعات موسیقی ایرانی مورد استفاده قرار بگیرد.
تار علاوه بر ارزش موسیقایی، بخشی از میراث فرهنگی و هنری ایران محسوب میشود و نام بسیاری از استادان بزرگ موسیقی ایرانی با این ساز گره خورده است.
در این مطلب از قلمستان با تاریخچه تار، ساختار آن، تعداد سیمها، نحوه نواختن، ویژگیهای صوتی و جایگاه این ساز در موسیقی ایرانی آشنا میشویم.
تار چیست؟
تار یک ساز زهی مضرابی است؛ یعنی صدا از طریق ارتعاش سیمها ایجاد میشود و نوازنده با استفاده از مضراب مخصوص، سیمها را به ارتعاش درمیآورد.
این ساز معمولاً دارای کاسهای دو قسمتی، دستهای بلند و سیمهایی است که روی خرک قرار میگیرند.
تار در موسیقی دستگاهی ایران کاربرد بسیار گستردهای دارد و به دلیل قابلیت اجرای ظریفهکاریها و جملههای موسیقایی پیچیده، یکی از سازهای مهم موسیقی ایرانی به شمار میرود.
تاریخچه ساز تار
تاریخ دقیق پیدایش تار به شکل امروزی کاملاً مشخص نیست، اما شواهد تاریخی نشان میدهد که سازهای خانواده تار و سازهای مشابه، سابقهای طولانی در موسیقی مناطق مختلف ایران و سرزمینهای پیرامون آن داشتهاند.
تار در شکل امروزی خود بهویژه در دوره قاجار تحول قابل توجهی پیدا کرد و در موسیقی دستگاهی ایران جایگاه مهمی به دست آورد.
در این دوره، نوازندگان و سازندگان ساز نقش مهمی در تکامل ساختمان تار داشتند.
از چهرههای تأثیرگذار در تاریخ تار میتوان به آقا حسینقلی و میرزا عبدالله اشاره کرد که هر دو از استادان برجسته موسیقی دستگاهی ایران بودند.
شکل ظاهری تار
یکی از ویژگیهای قابل تشخیص تار، شکل خاص کاسه آن است.
کاسه تار معمولاً از دو بخش تشکیل میشود که به شکل دو کاسه به هم پیوسته دیده میشوند.
این شکل ظاهری علاوه بر ایجاد هویت بصری منحصربهفرد، در ویژگیهای صوتی ساز نیز نقش دارد.
بخشهای اصلی تار عبارتاند از:
- کاسه
- پوست
- دسته
- سرپنجه
- گوشیها
- پردهها
- خرک
- سیمها
- شیطانک
- مضراب
هر کدام از این بخشها نقش مشخصی در تولید و کنترل صدا دارند.
کاسه تار
کاسه یکی از مهمترین بخشهای ساز تار است.
کاسه معمولاً از چوب ساخته میشود و طراحی آن به گونهای است که بتواند ارتعاش سیمها را به صدای قابل شنیدن تبدیل و تقویت کند.
کاسه تار از دو قسمت اصلی تشکیل میشود:
کاسه بزرگ
و
کاسه کوچک
این ساختار دوگانه یکی از ویژگیهای شاخص تار ایرانی است.
پوست تار
روی بخشهایی از کاسه تار، پوست کشیده میشود.
پوست نقش مهمی در انتقال ارتعاش سیمها دارد و به ویژگی صوتی ساز کمک میکند.
جنس و کیفیت پوست، نحوه کشیده شدن آن و کیفیت ساخت ساز میتواند بر صدای نهایی تار تأثیر بگذارد.
در ساخت تارهای سنتی، انتخاب مواد اولیه مناسب اهمیت زیادی دارد.
دسته تار
دسته تار قسمت بلند ساز است که سیمها روی آن قرار میگیرند.
پردههای ساز روی دسته نصب شدهاند و نوازنده با قرار دادن انگشتان خود در موقعیتهای مختلف، طول مؤثر سیم را تغییر میدهد.
در نتیجه، نتهای مختلف ایجاد میشوند.
طول و طراحی دسته باید با دقت انجام شود تا فاصله پردهها و امکان اجرای صحیح نتها مناسب باشد.
پردههای تار
پردهها قطعات باریک و محکمی هستند که روی دسته ساز بسته میشوند.
نوازنده با قرار دادن انگشت در کنار پردههای مختلف، نت مورد نظر را اجرا میکند.
تعداد و جایگاه پردهها اهمیت زیادی در کوک و اجرای درست دستگاهها و گوشههای موسیقی ایرانی دارد.
تار چند سیم دارد؟
تار ایرانی معمولاً دارای ۶ سیم است.
این شش سیم به صورت سه جفت سیم قرار گرفتهاند.
در ساختار رایج تار:
- دو سیم اول همصدا هستند.
- دو سیم دوم نیز همصدا کوک میشوند.
- جفت سوم معمولاً به صورت همصدا یا با فاصله اکتاو کوک میشود.
کوک تار میتواند با توجه به دستگاه، قطعه و نظر نوازنده تغییر کند.
مضراب تار چیست؟
نوازنده تار برای به صدا درآوردن سیمها از مضراب فلزی استفاده میکند.
مضراب تار معمولاً با مضراب سازهایی مانند سهتار متفاوت است.
نحوه گرفتن مضراب و حرکت دست راست، نقش مهمی در کیفیت صدای ساز دارد.
نحوه نواختن تار
برای نواختن تار، ساز معمولاً به صورت افقی و با زاویهای مناسب روی بدن نوازنده قرار میگیرد.
دست راست وظیفه نواختن سیمها با مضراب را بر عهده دارد و دست چپ روی دسته ساز قرار میگیرد.
نوازنده با انگشتان دست چپ، سیمها را در محلهای مختلف روی پردهها میگیرد و با دست راست آنها را به صدا درمیآورد.
هماهنگی میان دو دست برای اجرای دقیق موسیقی اهمیت بسیار زیادی دارد.
مضراب راست و چپ در تار
یکی از مهارتهای پایه در نوازندگی تار، اجرای ضربههای راست و چپ است.
نوازنده با تغییر جهت حرکت مضراب میتواند الگوهای مختلف ریتمیک و ملودیک ایجاد کند.
ترکیب درست ضربههای راست و چپ باعث میشود نوازنده بتواند جملههای موسیقایی را با سرعت، ظرافت و کنترل بیشتری اجرا کند.
صدای تار چگونه است؟
تار صدایی گرم، شفاف، پرطنین و در برخی محدودهها نسبتاً نافذ دارد.
این ساز میتواند هم برای اجرای ملودیهای آرام و ظریف و هم برای اجرای جملههای سریع و تکنیکی مورد استفاده قرار گیرد.
یکی از ویژگیهای مهم تار، توانایی نوازنده در ایجاد تکیهها، تحریرهای سازی، مضرابهای متنوع و ظریفهکاریهای موسیقی ایرانی است.
به همین دلیل تار ظرفیت بالایی برای بیان احساسات و ظرافتهای موسیقی دستگاهی دارد.
نقش تار در موسیقی ایرانی
تار یکی از سازهای مهم در موسیقی دستگاهی ایران است.
این ساز در اجرای ردیف موسیقی ایرانی اهمیت ویژهای دارد و بسیاری از آموزشهای موسیقی دستگاهی از طریق سازهایی مانند تار و سهتار انجام میشوند.
تار همچنین در گروهنوازی، تکنوازی و همراهی با آواز کاربرد دارد.
تار و موسیقی دستگاهی
موسیقی دستگاهی ایران مجموعهای از دستگاهها و آوازهاست که ساختار ملودیک ویژهای دارند.
تار به دلیل گستره صوتی و امکانات اجرایی خود، ساز مناسبی برای اجرای این موسیقی است.
نوازنده میتواند با استفاده از پردهها و تغییرات ظریف در اجرای نتها، حالوهوای دستگاهها و گوشههای مختلف را بیان کند.
تفاوت تار و سهتار
تار و سهتار هر دو از سازهای مهم موسیقی ایرانی هستند، اما تفاوتهایی با یکدیگر دارند.
تار
- معمولاً ۶ سیم دارد.
- با مضراب نواخته میشود.
- کاسهای دو قسمتی دارد.
- صدایی پرحجمتر و پرطنینتر دارد.
سهتار
- معمولاً ۴ سیم دارد.
- با ناخن انگشت اشاره نواخته میشود.
- کاسهای کوچکتر دارد.
- صدایی ظریفتر و آرامتر دارد.
هر دو ساز نقش مهمی در موسیقی دستگاهی ایران دارند.
تفاوت تار ایرانی و تار آذربایجانی
تار ایرانی با تار مورد استفاده در موسیقی آذربایجان تفاوت دارد.
اگرچه هر دو ساز از نظر نام و برخی ویژگیهای تاریخی ارتباط دارند، اما ساختمان، تعداد سیمها، شیوه نواختن و کاربرد موسیقایی آنها متفاوت است.
تار ایرانی در موسیقی دستگاهی ایران جایگاه ویژهای دارد، در حالی که تار آذربایجانی یکی از سازهای مهم موسیقی سنتی جمهوری آذربایجان است.
بنابراین نباید این دو ساز را کاملاً یکسان در نظر گرفت.
کوک تار
کوک تار میتواند با توجه به دستگاه و قطعهای که قرار است اجرا شود تغییر کند.
یکی از کوکهای شناختهشده تار به صورت جفتسیمهایی با نسبتهای مشخص تنظیم میشود، اما نوازندگان حرفهای ممکن است متناسب با شرایط اجرا و دستگاه، کوک ساز را تغییر دهند.
به همین دلیل، هنگام یادگیری تار بهتر است کوک را از استاد یا منبع آموزشی معتبر یاد بگیرید و صرفاً به یک الگوی ثابت اکتفا نکنید.
آموزش تار از کجا شروع میشود؟
افرادی که قصد یادگیری تار دارند، معمولاً بهتر است آموزش را از اصول پایه شروع کنند.
مراحل اولیه میتواند شامل موارد زیر باشد:
مرحله اول: آشنایی با ساز
شناخت قسمتهای مختلف تار و نحوه صحیح در دست گرفتن ساز.
مرحله دوم: آموزش مضراب
یادگیری نحوه صحیح گرفتن مضراب و اجرای ضربههای راست و چپ.
مرحله سوم: شناخت پردهها
آشنایی با محل نتها روی دسته ساز.
مرحله چهارم: تمرین نتها
اجرای نتهای ساده و تمرین هماهنگی دو دست.
مرحله پنجم: اجرای قطعات ساده
پس از یادگیری اصول اولیه، هنرجو میتواند قطعات ساده موسیقی ایرانی را تمرین کند.
مرحله ششم: آشنایی با ردیف
در مراحل پیشرفتهتر، هنرجو با دستگاهها، آوازها، گوشهها و ردیف موسیقی ایرانی آشنا میشود.
یادگیری تار چقدر زمان میبرد؟
مدت زمان یادگیری تار به عوامل مختلفی بستگی دارد.
از جمله:
- استعداد موسیقایی
- میزان تمرین
- کیفیت آموزش
- تعداد جلسات
- استمرار هنرجو
- هدف از یادگیری
اگر فرد به صورت منظم تمرین کند، میتواند در ماههای ابتدایی با اصول پایه ساز آشنا شود.
اما رسیدن به سطح حرفهای و تسلط بر ردیف و تکنیکهای پیچیده، به سالها تمرین و آموزش نیاز دارد.
آیا یادگیری تار سخت است؟
یادگیری تار در ابتدا ممکن است کمی دشوار باشد؛ زیرا هنرجو باید همزمان نحوه گرفتن ساز، مضراب، شناخت پردهها و هماهنگی دو دست را یاد بگیرد.
اما با تمرین منظم، مهارتها به تدریج شکل میگیرند.
یکی از مهمترین عوامل موفقیت در یادگیری تار، تمرین مداوم و صبر است.
لازم نیست هنرجو از ابتدا قطعات پیچیده را اجرا کند.
بهتر است از تمرینهای ساده شروع کرده و به تدریج سطح دشواری را افزایش دهد.
ویژگیهای یک تار خوب چیست؟
هنگام خرید تار، بهتر است به موارد مختلفی توجه کنید.
کیفیت چوب
چوب مناسب میتواند در استحکام و کیفیت صوتی ساز تأثیرگذار باشد.
کیفیت ساخت کاسه
اتصال صحیح بخشهای کاسه و کیفیت ساخت آن اهمیت زیادی دارد.
سلامت پوست
پوست باید سالم، مناسب و به شکل صحیح روی ساز کشیده شده باشد.
کیفیت دسته
دسته باید صاف و استاندارد باشد.
کیفیت پردهها
پردهها باید به شکل مناسب نصب شده باشند و محل آنها دقیق باشد.
کیفیت صدا
در نهایت مهمترین معیار، صدای ساز است.
بهتر است پیش از خرید، ساز توسط نوازنده یا فرد متخصص بررسی و امتحان شود.
قیمت تار چقدر است؟
قیمت تار عدد ثابتی نیست و به عوامل مختلفی بستگی دارد.
مواردی مانند:
- نوع چوب
- کیفیت ساخت
- سازنده
- میزان دستساز بودن
- کیفیت صدا
- قدمت
- تزئینات
- شهرت سازنده
میتوانند روی قیمت تأثیر بگذارند.
تارهای آموزشی معمولاً قیمت پایینتری نسبت به سازهای حرفهای و دستساز دارند.
نگهداری از تار
برای افزایش عمر ساز باید از آن به خوبی مراقبت کرد.
تار را در معرض رطوبت شدید قرار ندهید
رطوبت میتواند به چوب و پوست ساز آسیب برساند.
از تغییرات شدید دما جلوگیری کنید
قرار دادن ساز در کنار بخاری، شوفاژ یا در معرض گرمای شدید میتواند به ساز آسیب بزند.
از جعبه مناسب استفاده کنید
هنگام جابهجایی بهتر است ساز داخل جعبه استاندارد قرار گیرد.
سیمها را بررسی کنید
سیمهای قدیمی یا آسیبدیده باید در زمان مناسب تعویض شوند.
ساز را تمیز نگه دارید
پس از استفاده، با یک پارچه نرم و خشک، قسمتهای قابل دسترس ساز را تمیز کنید.
استادان بزرگ تار
در تاریخ موسیقی ایرانی، نوازندگان و استادان بزرگی با تار شناخته شدهاند.
از جمله:
- آقا حسینقلی
- درویشخان
- علیاکبر شهنازی
- یوسف فروتن
- جلیل شهناز
- محمدرضا لطفی
- فرهنگ شریف
این هنرمندان هر کدام نقش مهمی در گسترش و تکامل نوازندگی تار داشتهاند.
جلیل شهناز؛ یکی از چهرههای ماندگار تار
جلیل شهناز از برجستهترین نوازندگان تار در تاریخ موسیقی ایران بود.
سبک نوازندگی او به دلیل خلاقیت، بداههنوازی، جملهبندی زیبا و توانایی ویژه در بیان موسیقی شناخته میشد.
شهناز تأثیر زیادی بر نسلهای مختلف نوازندگان تار گذاشت و نام او همچنان با نوازندگی تار در ایران پیوند خورده است.
آقا حسینقلی و اهمیت او در تاریخ تار
آقا حسینقلی یکی از استادان برجسته تار در دوره قاجار بود.
او از مهمترین چهرههای مکتب موسیقی دستگاهی محسوب میشود و شاگردان بسیاری را تربیت کرد.
میراث آموزشی او از طریق شاگردانش به نسلهای بعد منتقل شد و در شکلگیری سنت نوازندگی تار و موسیقی دستگاهی نقش مهمی داشت.
تار در موسیقی معاصر
تار اگرچه ریشهای عمیق در موسیقی سنتی ایران دارد، اما همچنان در موسیقی معاصر نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
نوازندگان امروزی از این ساز در:
- اجرای موسیقی دستگاهی
- کنسرتها
- گروههای موسیقی
- موسیقی تلفیقی
- ضبط آثار موسیقی
- آموزش موسیقی
استفاده میکنند.
تار همچنان یکی از سازهای مهم برای حفظ و انتقال میراث موسیقی ایرانی است.
چرا تار اهمیت فرهنگی دارد؟
تار تنها یک ابزار برای تولید صدا نیست.
این ساز بخشی از تاریخ موسیقی و فرهنگ ایران است و نسلهای مختلف هنرمندان از طریق آن، احساسات، روایتها و زیباییشناسی موسیقی ایرانی را منتقل کردهاند.
آشنایی با تار میتواند فرصتی برای شناخت بهتر موسیقی دستگاهی، ردیف و فرهنگ موسیقایی ایران باشد.
آیا تار برای شروع موسیقی مناسب است؟
بله، تار میتواند برای افرادی که به موسیقی ایرانی علاقه دارند، انتخاب مناسبی باشد.
البته انتخاب ساز به علاقه فرد، هدف او، سبک موسیقی مورد علاقه و شرایط یادگیری بستگی دارد.
اگر به موسیقی دستگاهی ایران علاقه دارید و از صدای سازهای زهی مضرابی لذت میبرید، تار میتواند گزینه بسیار خوبی برای شروع باشد.
جمعبندی
تار یکی از مهمترین سازهای موسیقی ایرانی و از سازهای شناختهشده خانواده سازهای زهی مضرابی است.
این ساز با کاسه دو قسمتی، دسته بلند، شش سیم و مضراب مخصوص خود، صدایی گرم و پرطنین ایجاد میکند و نقش مهمی در موسیقی دستگاهی ایران دارد.
تار در طول تاریخ توسط استادان بزرگی مانند آقا حسینقلی، درویشخان، علیاکبر شهنازی و جلیل شهناز به شکلی گسترده نواخته و آموزش داده شده است.
یادگیری تار به تمرین، صبر و آموزش صحیح نیاز دارد، اما برای علاقهمندان به موسیقی ایرانی میتواند مسیری لذتبخش و ارزشمند باشد.
این ساز نهتنها وسیلهای برای اجرای موسیقی، بلکه بخشی از میراث هنری و فرهنگی ایران است؛ میراثی که از نسلهای گذشته به امروز رسیده و همچنان در حال تکامل است.
قلمستان؛ همراه شما برای شناخت هنر، فرهنگ و موسیقی ایران








